L'horizon imprenable




قسمت نظرات و بستم که تنها باشم! ولی این کنتر همچنان میره بالا! من که یه نفرم!!! یا کنتر خرابه ، یا یکی برای رضای خدا نذر داره روزی سی چهل بار اینجارو باز کنه..شایدم هنوز چندتا دوست دارم! دوستای نادیده..
چقدر خوبه آدم بی اینکه خودش بدونه چند تا دوست داشته باشه! چقدر خوبه وقتی داری با عجله از کلاس برمیگردی خونه ، سر رات روی یه دیوار یه تیکه از شعرتو بخونی ! یعنی یه نفر بدونه اینکه تورو بشناسه یا حتی اسمت و بدونه ، با کلام تو هم حسه ! یه نفر که شاید زیاد هم شبیه تو نیست مقرارتی و اتو کشیده ومهجور! دلش خواسته رو دیوار جلو چشم همه عاشقانه بنویسه ! نه کلام منو، یا به ظن خودش شعر خواننده رو ... حرف خودشو!

درسته که ترانه نمینویسی ولی میتونی حس کنی این برای من از هر چیزی شیرینتره.. ملاک مردمن.. حتی اگه یک نفر! یک لحظه با من هم حس شده باشه ..برام کافیه..


نگرانم نباش ، من نمی خوام ترانه سرا باشم.. هرگز هرگز هرگز!!
میخوام چشمهایی باشم که نادیده دوستش دارن...

نوشته شده در دوشنبه ٧ آذر ۱۳۸٤ساعت ۱۱:٥٢ ‎ق.ظ توسط مونا برزویی|


Design By : Mohsen Sh