L'horizon imprenable

 در سرزمین گل و بلبل _____

موهبتیست زیستن ، آنهم

 

وقتی که واقعیت موجود بودن تو

پس از سالها پذیرفته میشود ..

" فروغ فرخزاد "

__

وبلاگ "سوگند سرنوشت" رو خوندم ..

ممنونم آقای پویا از لطف بی اندازه ای که نسبت به من دارید..

شاید سکوت پاسخ موثرتریست..

مطالب رو خوندم و امیدوارم شایستگی این دفاع رو داشته باشم..

پس در کنار دلگرمیهای اینچنینی گهگاه قضاوتهای

مغرضانه ی عده ای هم شاید برای خودش تنوعی باشه!

منصفانه ست اگر  در کنار اینهمه دوستان نادیده ی خوش قلب ،

 عده ای هم باشند که بی وقفه از همه چیز و همه کس بیزارند و

به بهانه ی من فرصتی پیدا میکنند از بغضهای فرو خورده شون

 باهم گپی بزنند.. :)

به هر حال ممنونم .

_________________

 

 

گاهی وقتها برادر بزرگتری داری که شبی می آید

دم در خانه .. گوشی ت زنگ میخورد و تو

پالتو و شال را بی وسواس می پوشی ..

همانطور که از حیاط می گذری از پشت در

میبینی که پیاده شده و در کوچه این پا آن پا

 میشود و قدم می زند.. با روی خوش در را به

رویش باز میکنی و به دستانش نگاهی

می اندازی و با اشتیاق می پرسی پس کو؟

و همان موقع خودت میفهمی که بیخود اینرا

پرسیده ای.. او آن وقت شب دست خالی آمده

که فقط  چند جمله ی بریده درددل کند.. شاید

نصیحت بشنود و اصل ماجرا را هم نگوید .. 

و همین چند دقیقه که پشت در منتظر آمدنت

مانده انگار از طوفان گذشته.همچنان شوخ ست

ولی با دیدن چهره ی خسته اش یخ میکنی..

چند لحظه فقط گوش میدهی .. بی اینکه برای

 همسایه ی پشت  پنجره، پشت چشم نازک

 کنی.. گوش میدهی بی اینکه تعارفی کنی به

 چای .. بی اینکه به ماشینش زل بزنی..یا به

 موهای طوفان زده اش.. یا خودش که مثل

سایه ی بابا لنگ دراز هر روز انگار قد بلند تر و

کشیده تر میشود

چند دقیقه ای زیر نور چراغ برق در سرما میگذرد

گوش میدهی..

کوچه روشن است.. چراغهای حیاط همه روشن

مانده اند و تو سعی میکنی با زحمت لبخندی جور کنی ..

 نفس عمیقی بکشی و خواهرانه اطمینان

خاطر بدهی که هیچ نگرانی وجود ندارد ..

.......

گاهی وقتها به این نتیجه میرسی که با همه ی

گرفتاریها و دلمشغولیهای خودت..

خدا تورا آفریده که همیشه نگران دیگران باشی!

_________

_____

یکی از دوستان گفتن " خوب است نمردیم و

تماشا کردیم در وب،روش جدید پاسخگویی! "

البته این فقط یک مصراعش بود.. بله حق دارید !

دوستان خوش ذوقی دارم خودمونیم!

 من مخاطبانمو دوست دارم و راهی جز این وبلاگ

برای گرفتن نظرات و انتقادات دوستان ندارم..

ولی حقیقت اینه که تا زمانی که یاد نگرفتم نسبت به

 لحنها و برخوردهای نادرست ، بی تفاوت باشم..

وخیلی رفتارهارو نادیده بگیرم ..

نظرات رو باز نمیکنم ..

دلم برای همه تنگ شده! اینروزها سر میزنید

چیزی میگید که به گوشم نمی رسه

هر چه سعی میکنم لب خوانی کنم هم 

بی فایده ست Hello

نوشته شده در جمعه ٢٧ دی ۱۳۸٧ساعت ۱:۱٠ ‎ق.ظ توسط مونا برزویی|


Design By : Mohsen Sh