L'horizon imprenable

 

من دیر دنیا اومدم ! .. دستای تو تنها نبود..

دنیا زیادی خوب شد!! تردید من بیجا نبود

 

پرواز میکردم ولی راه ِ رسیدن بسته بود..

خوردم به سقف آسمون .. دنیا به شب پیوسته بود..

 

اونکه تو رو داره عجب خوشبخت و رویایی شده

حتما قشنگه .. عاشقه.. با تو تماشایی شده!!

 

اما چرا حتی یه بار.. همرقص و همراهت نبود؟

موهای رو شقیقه هات خاکستری شده چه زود!

 

چشمات هزار و یک شبه اما پر از افسانه نیست..

رو گونه هات عطر خوش ِ نوازشی زنانه نیست

 

مرداب ِ چشمای منو بازم پر از گل میکنی..

دیدم که تنهایی ته درد و تحمل میکنی

 

بین منو تو فاصله ست.. اما فقط یک صندلی

موهامو واکردم یه شب.. زخماتو می بندم .. ولی

 

دور  ِ پرستوهای اشک قفس نمیکشم چرا ؟

منو بغل کن و ببین!! نفس نمیکشم چرا !؟

__________

فکر میکنم تا ٢۵ شعر ننویسم اینجا.. مرور خاطراتم بد نیست گاهی :)

 _______________________

اسم وبلاگ و عوض کردم وچون هیچ اسمی به نظرم نمیرسید فعلا اسم خودمو نوشتم تا یه عنوان دیگه پیدا کنم.. گرچه به نظرم چشمهای نادیده اونقدرها هم بد نبود بهش عادت کرده بودم.. :(

این بار دومی ست که کسی در وبلاگش با نام من و عده ای دیگه برای خودش کامنت تقدیر و تشکر آنچنانی میذاره.. نمیدونم چه واکنشی باید نشون داد..

بیش از اونکه دلخور بشم دلم سوخت.. یعنی انقدر به تعریف و تمجید شنیدن نیاز داریم که حاضریم از نام دیگران سواستفاده کنیم؟تشویق دیگران چه اهمیتی داره؟

راحت میشه از طریق پرشین بلاگ با چنین کاربرانی برخورد کرد..اما .....

خب به هر جهت یک خواهش از دوستانم دارم.. من در هیچ وبلاگی کامنت نمیذارم.. در صورتی که نظری با نام من دیدید لطفا پاک کنید و بهم اطلاع بدید. ممنون.

 _______________

روزای دلگیرو میشه با دلخوشیای ساده خوش بود.. 

  

نوشته شده در سه‌شنبه ۳ دی ۱۳۸٧ساعت ۱٠:٥۱ ‎ب.ظ توسط مونا برزویی|


Design By : Mohsen Sh