L'horizon imprenable



من از خودم دلگيرم! نميخوام خودمو ببخشم... به خاطر اين حس لعنتي! نميخوام خودمو ببخشم!


ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ




سوسوي فانوسِ نگاه ِ تو................ آرامش ِ اين راهِ تاريكه
ارابه ي شب عطرتو آوُرد............... يعني كه راه ِ خونه نزديكه!
از هر مسيرِ سرد و طوفاني............. انگار قبل از من گذر كردي
هر جا كه رفتم حرفي از گُل بود ...... شايد تو هم با من سفر كردي...
من ، واژه هاي آشتي با تو................... تو ، راز لبهاي فرو بسته
انكارِ حسم ديگه ممكن نيست ........... پلي كه از من به تو پيوسته
از معبر چشماي معصومت .............. بغض ِ تو مي رسه به خاموشي
تو صخره رو به روي بوراني........... تو ساكن ِ شهر فراموشي.....



بخشي از يك ترانه ي بلند ......
آهنگ از آقاي ثابت
اجراي آقاي علي لهراسبي.

نوشته شده در پنجشنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٥ساعت ۱:۱۳ ‎ق.ظ توسط مونا برزویی|


Design By : Mohsen Sh