L'horizon imprenable





میدونم که جاده ها منتظرن
اومدن که دلخوشیمو ببرن
رهگذر نبودی تو! ساده نرو!
چرا گریه هام برات بی اثرن؟

چشم تو دوباره سوسو میزنه
دل من یه بار دیگه رو میزنه
بمون اینجا گرچه رویای سفر
تو چشات ستاره جارو میزنه......



راستی بنده رو عفو بفرمایید ... از جواب دادن به ایمیل معذورم .... تو امتحانا شرمنده ی دوستانم ... سه فصل دیگه مونده نشسته م وبلاگ آپدیت میکنم!!!!! دل ِ خوش ِ دیگه !! باید یه کم از اضطراب شب امتحان سارا رو من داشتم !

راستیها! عجب هوایی بود !! آسمون داشت سر آدمای بد داد میزد!!
یادی از ما کرد! خدارو شکر که این وبلاگ اینقدر خلوته....میشه هذیون گفت رسمی حرف نزد! میشه خندید!...انقدر تاریکه که وقتی شالت بره عقب دستاپاچه نمیشی که بگیریش...... کاش فقط یه پنجره داشت!آخه هوا اون بیرون خیلی قشنگه........

این آهنگ جاده ها رو انگار واسه گریه کردن ساختن....من چه اندازه خیالم تنهاست......

نوشته شده در پنجشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳۸٥ساعت ٢:٠٥ ‎ق.ظ توسط مونا برزویی|


Design By : Mohsen Sh